Archief van
Categorie: Lezerservaringen

Elke maand presenteren we een nieuwe lezerservaring. Over een boek uit onze mooie bibliotheek. Een boek wat indruk heeft gemaakt, een boek wat een emotie losmaakt. Of gewoon om lekker bij weg te dromen.

Vindt u het leuk om een leeservaring van een boek uit onze bibliotheek met ons te delen,

Stuur uw voorstel in naar info@damesleesmuseum.nl

War in Val d’orcia

War in Val d’orcia

 

Leeservaring door: Miriam van Zutphen

Lezend in de krant, kwam ik een verhaal tegen over een mooie villa in Italië. Onderaan het artikel stond dat de eigenaresse in 1946 een boek erover had  geschreven.   

Nog steeds een goed leesbaar boek en we hebben het C 3555 

De villa heet La Foce, het is een historisch Italiaans huis en ligt in de Val d’ Orcia.  Prachtig gelegen en met een nog mooiere tuin.  Het is oorspronkelijk gebouwd in de 15 de eeuw.  Vanwege voortdurende oorlogen verviel het huis en de hele streek tot  volledige armoede en werd een vervallen geheel.  In 1924 werd het huis gekocht door Antonio en Iris Origo, die het vervolgens  verbouwden tot een comfortabele villa.  Ze verbouwden het omliggende land, waardoor ze ook de hele omgeving en de  boeren ondersteunden. 

Het huis is gebouwd in drie verschillende hoogtes (allemaal te zien op de website www.lafoce.com ) omringd door de wereldberoemde tuin ontworpen door Iris Origo  en de Engelse tuinarchitect Cecil Pinsent.  Op speciale dagen is de tuin te bezichtigen, ook daar zullen we nog even mee moeten  wachten.  In het huis en de omringende huizen kan je logeren. 

Het dagboek dat Iris in 1946 heeft geschreven gaat over het dagelijkse leven  op La Foce, tijdens de invasie van de WO II.  Toch bijzonder dat we dit boek in onze collectie hebben   

De Klop op de deur

De Klop op de deur

 

Leeservaring door: Marieke Spliethoff

 

Ina Boudier-Bakker, De klop op de deur. Amsterdamsche familieroman. Amsterdam 1930 (1015 pp.) 

In december 2019 was ik op een congres over Rembrandtprenten in Göttingen (BRD) en tot mijn verbazing refereerde een van de Duitse sprekers in zijn lezing aan Ina Boudier-Bakkers De klop op de deur en noemde dit ‘de Duitse Buddenbrooks’ (Thomas Mann 1901). Aangezien Buddenbrooks een van mijn favoriete boeken is en ik De klop op de deur als jong meisje gelezen had, was dit aanleiding genoeg het boek te herlezen (Damesleesmsueum cat.nr. A02854). 

De klop op de deur is de geschiedenis van de Amsterdamse koopmansfamilie Craets, de hoofdpersoon de chirurgijnsdochter Annètje Goldeweijn. Het boek volgt haar tijd van leven, van ongeveer 1860 tot haar overlijden in 1930. Hoewel de familie Craets vermogend is en zich een huis op de Herengracht kan veroorloven, komen in het boek personen van alle rangen, standen en gezindten voor. Hun levens worden beschreven tegen de achtergrond van de actuele gebeurtenissen. Zo komen de opkomst van het socialisme, de arbeidersbeweging, de strijd voor het Algemeen – en Vrouwenkiesrecht, het Palingoproer, de inhuldiging van koningin Wilhelmina, de Eerste Wereldoorlog en nog veel meer aan de orde. Tegelijkertijd wordt het leven in Amsterdam van die dagen beschreven: een van de personen is lid van het Leesmuseum voor Vrouwen, een ander werkt voor Arbeid Adelt en het Concertgebouw wordt regelmatig bezocht. Een overeenkomst met Buddenbrooks is, behalve dat het boek een familieroman is, dat deze geschiedenis ook een neergaande lijn laat zien. Geen der (klein)kinderen is zo succesvol, rechtschapen, vermogend als de (groot)ouders Craets. De titel refereert overigens aan de tijd, die regelmatig op de deur klopt om veranderingen binnen te laten. 

Ina Boudier-Bakker (Amsterdam 1975-Utrecht 1966) was in haar tijd een populaire en productieve schrijfster. Het Damesleesmuseum bezit maar liefst 38 titels van haar. Andere bekende titels van haar zijn o.m. Armoede (1909) en Het Spiegeltje (1917). Hoewel Ina Boudier-Bakker in haar tijd zeer geliefd was bij het grote publiek, zetten de critici haar werken weg als ‘damesromans’ of ‘huiskamerrealisme’, een genre dat door vrouwelijke schrijfsters werd beoefend. Menno ter Braak behoorde tot haar felste critici en noemde haar ‘de koningin van de Nederlandse damesroman’. 

Dit oordeel is nu, in een tijd dat er geen onderscheid in waardering meer wordt gemaakt tussen het werk van mannelijke en vrouwelijke auteurs, aan herziening toe. Het werk van Ina Boudier-Bakker overstijgt het niveau van de hedendaagse ‘chicklit’ en moet mijns inziens opgewaarderd worden.